http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo02061051&day=2008-10-06&sectionid=0219

ระเบิดทรายทุกครั้ง ใกล้หลุมทุกครั้ง

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

เคยสังเกตบ้างไหมครับ เวลาท่านนักกอล์ฟเล่นชอตระเบิดทรายไลดีข้างกรีน ท่านระเบิดขึ้นไปกอดธงบ่อยมั้ย ? ออกรอบ 18 หลุมต้องตีจากทรายข้างกรีนไลดี 5 หลุม ลูกขึ้นไปออนใกล้ธงในรัศมีไม่เกิน 4 ฟุตกี่หลุม ?

นักกอล์ฟแต้มต่อเกิน 15 จำนวนไม่น้อยตอบว่าทั้ง 5 หลุม ไม่เคยใกล้ธงต่ำกว่า 4 ฟุตแม้แต่ครั้งเดียว

บางคนบอกว่าส่วนใหญ่ห่างธงเกิน 1 คันธงทุกที แล้วก็ ทำ 2 พัต

ต่อไปนี้ผมจะบอกเทคนิคการเล่นชอตระเบิดทรายข้างกรีน ไลดีให้ท่านมีโอกาสทำพัตเดียวจากระยะภายในรัศมี 4 ฟุตบ่อยๆ

ถ้าท่านขยันซ้อมจะมีโอกาสระเบิดทรายขึ้นไปกอดธงทุกครั้งไม่ว่าล ูกจะอยู่ในทรายห่างหลุมไม่เกิน 10 หลาหรือมากกว่า 10 หลา

เอเด็น ฟอสเตอร์ ครูกอล์ฟชาวอเมริกันบอกว่าตัวที่กำหนดว่าลูกจะลอยไปใกล้หรือไกล ที่ทำให้ท่านตีชอตนี้ง่าย คงเส้นคงวา ทำได้ครั้งแล้วครั้งเล่า คือการคลายข้อมือหลังหัวเหล็กตัดผ่านทราย

การตีชอตนี้ไม่ว่าธงจะอยู่ใกล้หรือไกลทุกอย่างของวงสะวิงทำงานเ หมือนกันหมด ต่างกันอย่างเดียวคือการคลายข้อมือ

1) ถ้าลูกอยู่ในทรายห่างธงไม่เกิน 10 หลา ตอนเข้ายืน แอ็ดเดรสเตือนตัวเองก่อนเริ่มต้นแบ็กสะวิงว่าชอตนี้ต้องจบวงสะว ิงโดยที่มือที่จับกริปต้องสูงไม่เกินระดับเอว และต้องไม่มีการคลายข้อมือ (release) แขนขวา-มือขวาจะไม่คว่ำทับแขนซ้าย-มือซ้ายเหมือนการตีชอตเต็มวง (full swing) ตามปกติที่ท่านเคยตี

การไม่คลายข้อมือ การไม่คว่ำมือขวาทับมือซ้าย และการจบวงสะวิงต่ำไม่เกินบั้นเอวจะทำให้หน้าเหล็กเปิดตลอดวงสะ วิง ผลก็คือลูกจะโด่ง เดินทางไม่ไกล ตกบนกรีนนุ่มนวล ลูกจึงไม่วิ่ง

ขอให้ซ้อมจบวงสะวิงต่ำกว่าบั้นเอวทีละนิดทีละนิดแล้วสังเกตว่าล ูกจะค่อยๆ สั้นลงทีละนิด ไม่ช้าท่านก็จะสามารถ ตีให้ลูกกอดธงได้ทุกระยะไม่ว่าจะ 10 หลา 9 หลา หรือลูกตก ทรายห่างธง 5 หลา

2) ถ้าลูกตกทรายห่างธงเกิน 10 หลา เวลาจบวงสะวิงให้มืออยู่สูงกว่าเอวสักคืบหรือสองคืบแต่ขอให้คลา ยข้อมือให้แขนขวาคว่ำทับแขนซ้าย (สำหรับท่านที่ถนัดขวา) เหมือนการตีหัวไม้ 1 แบบฟูลสะวิง

พอท่านคลายข้อมือให้ขวาทับซ้าย ฝ่ามือซ้ายจะหงายขึ้น สิ่งทำตามมาคือหัวเหล็กจะจบวงสะวิงอยู่สูงกว่ามือที่จับกริป

กระบวนการคลายข้อมือตรงนี้แหละที่ทำให้ลูกเดินทางไกลขึ้นเพราะห น้าไม้จะปิดตอนคลายข้อมือ

ขอให้ซ้อมจบวงสะวิงโดยมือค่อยๆ สูงกว่าเอวทีละนิดละนิด แล้วสังเกตระยะที่ลูกเดินทางไกลขึ้นจะทำให้ท่านเข้าใจความสัมพั นธ์ระหว่างความยาวของการจบ วงสะวิงกับระยะเดินทางของลูก

การซ้อมบ่อยๆ จะทำให้ท่านมั่นใจในทฤษฎีนี้

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo03091051&day=2008-10-09&sectionid=0219

ซ้อมตีหัวไม้แฟร์เวย์ และเหล็กยาว

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

ผมมีเพื่อนร่วมก๊วนและเพื่อนของเพื่อนหลายคนตีหัวไม้แฟร์เวย์ไม ่ได้ ทั้งๆ ที่ลูกอยู่ในไลดี ตามปกติ

พอตีหัวไม้จากแฟร์เวย์ไม่ได้ก็เสียโอกาสทำพาร์และ เบอร์ดี้ที่หลุมพาร์ 5 และพาร์ 4 ยาว เพราะชอต 2 ต้องตีด้วยเหล็ก 3 เหล็ก 4 หรือเหล็ก 5

ถ้าท่านมีปัญหาตีหัวไม้ทั้ง 3 และ 5 จากแฟร์เวย์ไม่ได้ ครูกอล์ฟฝรั่งแนะนำให้ไปซ้อมที่ไดรวิ่งเรนจ์ด้วยกระบวนการดังต่ อไปนี้

1) ตี 10 ลูกโดยตั้งทีให้ครึ่งบนของลูกอยู่เหนือกระดองไม้ ตั้งใจตีให้โดนเนื้อๆ ทั้ง 10 ลูกติดต่อกัน พอได้ครบ 10 ลูกสวยถูกใจก็เข้าสู่กระบวนท่าที่ 2 คือลดความสูงของทีลงครึ่งหนึ่ง พอตั้งลูกบนทีส่วนบนของลูกจะอยู่สูงกว่า กระดองไม้แบบปริ่มๆ

2) ตีด้วยหัวไม้แฟร์เวย์อันเดิมด้วยวงสะวิงเดิม และตีให้โดนเนื้อๆ 10 ลูกติดต่อกัน พอทำได้แล้วก็เข้าสู่กระบวนการสุดท้าย

3) คราวนี้ตี 10 ลูกโดยไม่ต้องตั้งที ตีด้วยวงสะวิงเดิมหัวไม้อันเดิม ท่านจะพบความจริงว่าหัวไม้แฟร์เวย์สามารถตีลูกจากแฟร์เวย์ที่ไม ่ตั้งทีได้ผลงานเหมือนตั้งทีไม่มีผิด

ถ้าท่านมีปัญหาตีหัวไม้จากแฟร์เวย์ไม่ได้ ขอให้ซ้อมด้วยวิธีนี้รับรองว่าภายในสัปดาห์เดียวท่านจะสนุกและม ั่นใจเวลาชักหัวไม้แฟร์เวย์ออกจากถุง

สำหรับท่านที่มีปัญหาตีเหล็กกลางกับเหล็กยาวไม่ได้ระยะ หรือตีสั้นกว่าปกติ ครูฝรั่งให้ฝึก ดังนี้

ให้เอาเหล็ก 5 อันเดียวไปซ้อมไดรฟ์โดยยืนให้เท้าทั้งสองข้างชิดกัน ตั้งใจตีให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยท่าน ไม่สูญเสียการทรงตัว

การซ้อมตีแบบนี้ครูบอกว่าเป็นการตีโดยเพิ่มคุณภาพ ของอิมแพ็กต์ คือทำให้หน้าเหล็กปะทะลูกโดนสวีตสปอต ถ้าไม่โดนสวีตสปอตลูกก็จะไปไม่ไกล

นอกจากนั้น การยืนเท้าชิดกันยังป้องกันการดาวน์สะวิงแบบจากนอกเข้าใน เพราะถ้าตีเข่นท่านจะต้องตีจากนอกเข้าใน ทำให้เสียการทรงตัวทันที

ซ้อมแบบนี้สักพักจนเข้าใจเรื่องการทรงตัวเวลาสะวิง เข้าใจเรื่องทางเดินของหัวเหล็กแบบ อินไซด์-สแควร์-อินไซด์ และคุณภาพของการนำหน้าเหล็กปะทะลูกกลางสวีตสปอต

ลำดับต่อไปท่านก็ยืนแอดเดรสกว้างแบบปกติได้

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo04131051&day=2008-10-13&sectionid=0219

เล่นไม่เก่ง ไม่น่ารังเกียจ

คอลัมน์ กอล์ฟ ทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

ถ้าท่านเป็นนักกอล์ฟที่ทำสกอร์ 18 หลุมอยู่ระหว่าง 110 ถึง 115 แล้วถูกจับให้ไปเล่นกับนักกอล์ฟแต้มต่อเลขตัวเดียวทั้งก๊วน ท่านจะรู้สึกอย่างไร

ส่วนใหญ่ตอบว่าคงเครียดน่าดูเพราะกลัวเพื่อนร่วมก๊วนรำคาญ

คำแนะนำก็คืออย่าไปกังวลเรื่องฝีมือ ถ้าท่านตี 18 หลุมทำสกอร์ 110 แปลว่าท่านตี 9 หลุมอยู่ระหว่าง 53 ถึง 57 บวกลบประมาณ 3 สโตรกถือว่าเล่นรับแขกได้ถ้าท่านเล่นเร็วปลอดภัยและมีมารยาท

ทั้ง 3 อย่างนี้มีความสำคัญกว่าฝีมือมากมายนักเวลาเล่นกอล์ฟ ไม่ว่าจะเป็นก๊วนใหม่หรือก๊วนประจำ

มีนักกอล์ฟจำนวนไม่น้อยเล่นช้าโดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวว่าเล่นช้า

วิธีตรวจสอบแบบง่ายที่สุดก็คือ ทดลองจับเวลาด้วยตัวท่านเอง ถ้าพอถึงคิวของท่านแล้วท่านใช้เวลาคิด วางแผน ทำพรีชอต รูทีน ซ้อมสะวิงลม เบ็ดเสร็จเกิน 15 วินาทีนับตั้งแต่ถึงคิวเล่น แปลว่าท่านเล่นช้าแล้วต้องใช้เวลาให้น้อยลง หัดเล่นเร็วให้เป็นนิสัย

นอกจากนั้น ถ้าท่านตีเยอะตีหลายชอตระหว่างชอตต่อชอตขอให้เดินให้เร็ว อย่าทำให้เกมของก๊วนล่าช้า

หลุมใดถ้าตีสะเปะสะปะจนจังหวะของเพื่อนร่วมก๊วนทำท่าจะเสีย ก็เก็บลูกไม่เล่นที่หลุมนั้น หรือหยิบลูกไปรอเล่นชิปและพัตตอนเพื่อนร่วมก๊วนตีขึ้นกรีนไปแล้ ว

ทำแบบนี้เพื่อนร่วมก๊วนเขาจะทราบทันทีว่าท่านเป็นนักกอล์ฟที่เร ียนและรู้มารยาทในการเล่นกอล์ฟ

นักกอล์ฟทั้งโลกมีมาตรฐานความชอบและไม่ชอบตรงกันอยู่อย่างหนึ่ง

คือชอบนักกอล์ฟที่มีมารยาทในการเล่นกอล์ฟ และไม่ชอบเพื่อนร่วมก๊วนหรือนักกอล์ฟก๊วนข้างหน้าที่เล่นช้า

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo03161051&day=2008-10-16&sectionid=0219

2 สูตรเล่นลูกข้างกรีน

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

2 วันก่อนเจอตำรากอล์ฟของฝรั่งเล่มหนึ่ง พลิกไปที่หน้าสอน ลูกสั้น เจอคำสอนที่น่าสนใจมาก 2 เรื่อง เรื่องแรกเป็นงานวิจัยที่ทำกับ โปรในพีจีเอ ทัวร์โดยตั้งโจทย์ว่าถ้าโปรตีชอตแอปโพรชไม่ออน ลูกไปอยู่แถวๆ ข้างกรีนห่างขอบกรีนไม่เกิน 2 หลา ชอตต่อไปโปรเขาเล่นอย่างไร

ผลการวิจัยออกมาว่าโปรพีจีเอ ทัวร์ส่วนใหญ่จะกำหนดจุดที่ลูกจะลอยไปตกบนกรีนก่อน พอได้จุดตกแล้วจึงค่อยเลือกเหล็กที่จะเล่นว่าใช้เหล็กอะไรให้ลู กไปตกตรงจุดนั้นแล้ววิ่งไปหยุดใกล้หลุม

แล้วจุดที่โปรเลือกเป็นจุดตกที่ส่วนใหญ่เป็นจุดเดียวกัน คือเขาตั้งใจให้ลูกไปตกตรงจุดที่ห่างจากขอบฟรินจ์เข้าไปในกรีน 1 ใน 4 ของระยะทางที่ลากเป็นเส้นตรงจากขอบฟรินจ์ไปถึงหลุม

สมมติว่าระยะทางจากขอบฟรินจ์ถึงธงห่าง 20 หลา จุดที่โปรตั้งใจให้ลูกไปตกคือจุดที่ห่างจากขอบฟรินจ์ 5 หลา-ซึ่งก็คือ 1 ใน 4 ของ 20 หลา

พอมองเห็นจุดที่ 5 หลาห่างจากขอบฟรินจ์ ลำดับต่อไปก็คือการอ่านสโลป อ่านหญ้าก่อนตัดสินใจเลือกชอตเลือกเหล็กที่จะตีให้ลูกไปตกตรงจุ ดนั้นแล้ววิ่งไปหยุดใกล้ธง

การกำหนดจุดก่อนเล่นแบบนี้ทำให้เล่นง่ายและสร้างนิสัยให้เล่นด้ วยจินตนาการ

อีกเรื่องหนึ่งเป็นสถานการณ์แบบเดียวกัน คือลูกอยู่ข้างกรีนห่างขอบกรีนไม่เกิน 2 หลา แต่เป็นวิธีเล่นของวีกเอนด์กอล์ฟเฟอร์

ครูกอล์ฟแนะนำว่าก่อนเล่นให้แบ่งความลึกของกรีนออกเป็น 4 ส่วนเท่าๆ กัน เช่น ถ้ากรีนลึก 40 หลา ก็แบ่งเป็น 4 ส่วน ยาว 10 หลา เท่ากัน

วิธีเล่นที่ง่ายที่สุด ได้ผลดีที่สุดสำหรับวีกเอนด์กอล์ฟเฟอร์ก็คือ ไม่ว่าธงจะอยู่ตรงส่วนไหนใน 4 ส่วนที่เราแบ่ง (ในจินตนาการ) จุดตกที่เราจะตีขึ้นกรีนต้องอยู่ในส่วนที่ 1 ซึ่งเป็นส่วนที่อยู่ใกล้เรามากกว่าอีก 3 ส่วนที่เหลือ

พอเรารู้ว่าจุดตกต้องอยู่ในส่วนที่ 1 แล้วมองไปที่ตำแหน่งธงก็จะรู้ว่าควรจะใช้เหล็กอะไรเล่นเพื่อให้ ลูกวิ่งถึงธง

สูตรง่ายๆ ที่โปรฝรั่งฝากไว้พิจารณาก็คือ

ถ้าธงอยู่ตรงส่วนที่ 4 ซึ่งอยู่ไกลสุด ให้เล่นด้วยเหล็ก 6-7

ธงอยู่ตรงส่วนที่ 3 ใช้เหล็ก 7-9

ธงอยู่ส่วนที่ 2 ใช้เหล็ก 9 หรือ พิตชิ่งเวดจ์

ธงอยู่ในส่วนที่ 1 ซึ่งใกล้ตัวเราที่สุด ใช้แซนด์เวดจ์หรือล็อบเวดจ์

ผมทดลองซ้อมวิธีนี้ดูแล้ว "เวิร์ก" จริงๆ ครับ

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo02201051&day=2008-10-20&sectionid=0219

ซ้อม 9 หลุมแบบเซวี่

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

เมื่อเกือบ 30 กว่าปีก่อนผมเคยอ่านชีวประวัติของเซวี่ บาเยสเตรอส ทราบว่าที่เซวี่เล่นชอตพลิกแพลงแก้ไขเก่งเป็นที่ 1 ของโลก เป็นเพราะเขาเริ่มเล่นกอล์ฟด้วยเหล็ก 3 เพียงอันเดียวเนื่องจากพ่อแม่ยากจน

การต้องเล่นทุกชอตรวมทั้งชิป พิตช์ ระเบิดทรายข้างกรีน พัต รวมทั้งตีชอตขึ้นกรีนจากระยะต่ำกว่า 150 หลา ซึ่งไม่ใช่ระยะตีเต็มวงของเหล็ก 3 ทำให้เซวี่ได้เรียนรู้วิธีปรุงแต่งชอตสารพัดรูปแบบจนกลายเป็นคว ามสามารถพิเศษติดตัวเมื่อเทิร์นโปร

วันหนึ่งเมื่อผมต้องการเป็นนักกอล์ฟฝีมือดี ผมนำวิธีเล่นกอล์ฟด้วยไม้อันเดียวของเซวี่มาใช้ ฝึกซ้อม ปรากฏว่าได้ผลดีอย่างยิ่ง

ในวันและเวลาที่สนามว่าง ขอให้ออกรอบ 9 หลุมคนเดียวด้วยเหล็กอันเดียว

เลือกเหล็กอะไรก็ได้ที่ถนัดหรือจับแล้วมั่นใจ ภายใต้เงื่อนไขว่าต้องเป็นเหล็กสารพัดประโยชน์ที่สุด เพราะท่านต้องใช้ตีทุกชอตในการเล่น 9 หลุม

สมัยที่ผมซ้อมสูตรนี้ผมเลือกสลับกัน 2 อัน คือเหล็ก 5 กับเหล็ก 6

การออกรอบด้วยเหล็ก 5 หรือ 6 อันเดียวทำให้ได้เรียนรู้วิธีตีเข่นตีเบ่งเวลาตีทีชอตหรือตีชอต แอปโพรชเกินระยะของเหล็กที่ถืออยู่ในมือ

นอกจากนั้นยังสอนให้ได้เรียนรู้การตีครึ่งวง ตี 3 ใน 4 ส่วนเมื่อต้องตีระยะต่ำกว่าระยะตีเต็มวง รวมทั้งได้ เรียนวิธีชิปแบบปกติ เปิดหน้าเหล็กเพื่อพิตช์ให้โด่ง รวมทั้งเปิดหน้าเหล็กมากเป็นพิเศษเวลาตีเหล็ก 5 หรือ 6 จากทรายข้างกรีน

การซ้อมแบบนี้จะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับนักกอล์ฟเยาวชนและน ักกอล์ฟแต้มต่อระหว่าง 24 ถึง 10

เล่น 9 หลุมด้วยไม้อันเดียวอาทิตย์ละครั้งสองเดือนติดต่อกันจะทำให้ท่า นรู้จักคิดรู้จักวางแผนก่อนเล่น ทราบว่าไม้ทุกอันเหล็กทุกเบอร์สามารถใช้งานได้สารพัดอย่าง รวมทั้งทราบว่าการปิดการเปิดหน้าเหล็ก การปรับตำแหน่งของลูกตอนยืนแอ็ดเดรสจะทำให้ไฟลต์ของลูกและปริมา ณแบ็กสปินมากน้อยต่างกัน

เหล่านี้คือคุณสมบัติที่นักกอล์ฟฝีมือดีต้องมี

ผมเคยซ้อมแบบนี้เมื่อเกือบๆ 30 ปีที่แล้ว เมื่อ 10 ปีก่อนก็เคยจัดแข่ง One Club Challenge คือเล่น 9 หลุมด้วยไม้อันเดียวในหมู่เพื่อนฝูง เซวี่เองก็เคยชนะการแข่งขัน "วัน คลับ แชลเลนจ์" ที่สนามเซนต์แอนดรูวส์บ่อยๆ สกอร์ 9 หลุม เขาทำระหว่าง 36-39 !

เมืองไทยโปรสรรชัย เสนาพรหม โปรรุ่นเดียวกับบุญชู เรืองกิจ เล่นไม้เดียวเก่งมาก เมื่อ 20 ปีที่แล้วเขาใช้เหล็ก 5 อันเดียวตีจากแท่นขาวของสนาม ทบ.บางเขน ทำสกอร์ 9 หลุมไม่เคยเกิน 40 เป็นประจำ

ถ้าต้องการเป็นนักกอล์ฟฝีมือดี ผมแนะนำให้หาเวลาซ้อมออกรอบ 9 หลุมด้วยเหล็กอันเดียวอาทิตย์ละหน

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo04231051&day=2008-10-23&sectionid=0219

3 วิธีตีหัวไม้ 1 ให้แม่นแฟร์เวย์

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

การตีหัวไม้ 1 ให้แม่นแฟร์เวย์เป็นสุดยอดปรารถนาของนักกอล์ฟทั้งโลกทุกเพศทุกว ัยทุกระดับฝีมือ เพราะการไดรฟ์ลูกอยู่ในแฟร์เวย์เห็นแล้วมันชื่นใจ

แต่การตีหัวไม้ 1 ให้ลูกอยู่ในแฟร์เวย์เป็นงานไม่ง่าย เพราะหัวไม้ 1 ก้านยาวกว่าไม้ทุกอันในถุง

นอกจากนั้นเป็นไม้ที่ตีเอาระยะ เวลาตีจึงต้องมีการถ่าย น้ำหนัก ทำความเร็วของหัวไม้ให้เร็วที่สุด

การเร่งความเร็วของหัวไม้และการถ่ายน้ำหนักเป็นสาเหตุสำคัญที่ท ำให้ตีไม่แม่นแฟร์เวย์

แล้วจะทำอย่างไรจึงจะตีแม่นแฟร์เวย์ โดยเฉพาะหลุม พาร์ 4 สั้นซึ่งส่วนใหญ่แฟร์เวย์แคบหรือมีอุปสรรคดักตรง "แลนดิ้ง แอเรีย"

ต่อไปนี้เป็น 3 วิธีที่ทำให้ตีหัวไม้ 1 แม่นแฟร์เวย์ 2 วิธีแรกเป็นวิธีที่ผมใช้ทุกครั้งเวลาตีทีชอตหลุม 5 พาร์ 4 ระยะ 295 หลา สนามนวธานีที่ซ้ายมีน้ำ ขวามีหลุมทรายและป่าตลอดแนว

วิธีที่ 1 จับกริปโช้กดาวน์ลง 1 หรือ 2 นิ้ว

การจับกริปโช้กดาวน์ทำให้หัวไม้ 1 สั้นลงเท่าหัวไม้ 3 วงสะวิงเล็กลงทำให้คอนโทรลง่าย แต่หน้าไม้ (club face) ใหญ่กว่าหัวไม้ 3 แรงสปริงที่หน้าไม้เยอะกว่าหัวไม้ 3 ลูก ตกแล้ววิ่งได้ระยะมากกว่าหัวไม้ 3

ถ้าท่านนักกอล์ฟต้องการตีแม่นแบบหัวไม้ 3 แต่ต้องการระยะมากกว่าหัวไม้ 3 สัก 10-20 หลา สูตรตีหัวไม้ 1 โช้กดาวน์นี่ใช่เลย

วิธีที่ 2 จับกริปแบบปกติ สะวิงแบบปกติ แต่จบวงสะวิงสั้น ให้มือที่จับกริปอยู่สูงระดับเดียวกับเอวหรือสูงกว่าเอวไม่เกิน 1 คืบ

การจบสั้นแบบนี้จะทำให้ท่านเสียระยะนิดหน่อยแบบเดียวกับวิธีที่ 1 แต่ได้ความแม่นแฟร์เวย์มาชดเชย

ถ้าท่านใช้สูตรนี้ ตอนจบวงสะวิงต้องให้ก้านไม้กอล์ฟชี้ตรงเป้าหมาย ปลายไม้ชี้ฟ้าโดยที่หน้าไม้ไม่เปิดและไม่ปิด ก่อนซ้อมตีทดลองทำท่าจบวงสะวิงดูซะก่อนก็ได้ ว่าก้านชี้ตรงเป้า ปลายไม้ชี้ฟ้า หน้าไม้ไม่เปิดและไม่ปิด ลักษณะเป็นอย่างไร

วิธีที่ 3 วิธีนี้ผมเพิ่งอ่านเจอจากตำราฝรั่ง ตั้งใจจะนำไปทดลองซ้อมวันพรุ่งนี้

ครูกอล์ฟบอกว่า เมื่อปักทีตั้งลูกบนทีแล้ว ให้ปักทีอีก 1 อัน หน้าลูก 6 นิ้ว โดยให้ทำมุม 45 องศา กับด้านนอกของเส้นตรงสมมุติที่ลากจากลูกไปยังเป้าหมาย

หลังจากนั้นก็ซ้อมตีโดยตอนฟอลโลว์ธรูให้ส่งหัวไม้ข้ามหัวทีอันห น้าทุกครั้งไป

การส่งหัวไม้ยาวออกไปให้ข้ามหัวทีอันหน้าภายหลังหน้าไม้ปะทะลูก เป็นการบังคับให้ท่านเลี้ยงหน้าไม้ให้สแควร์นานที่สุดเท่าที่จะ นานได้ หัวไม้จะไม่เฉือนจากนอกเข้าใน (ทำให้สไลซ์) และจะไม่ตบจากในเข้าในเร็วเกินไป (ทำให้ฮุก)

ขอให้ทดลองซ้อมจนมั่นใจ แล้วจะพบความจริงว่า การตีหัวไม้ 1 ให้แม่นแฟร์เวย์ไม่ยากเลย

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo03271051&day=2008-10-27&sectionid=0219

5 ทิปสั้นๆ ที่น่าสนใจ

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

ถ้ามีเวลาอ่านตำรากอล์ฟจำกัดแค่ 4-5 นาที ผมชอบอ่านทิปสั้นๆ ประเภททิปละ 1-2 นาที เพราะอ่านจบเร็วจำไปใช้ได้ทันที ฉบับนี้ผมมีทิปสั้นๆ จากโปรฝรั่งหลายคนมาฝาก

1) ถ้าท่านกำลังจะตีชอตที่มีคนยืนมองอยู่หลายคนแล้วท่านรู้สึกเครี ยด เกร็ง ขอให้ทราบไว้เลยว่าความรู้สึกแบบนี้จะทำให้เลือดไหลเวียนไปที่ม ือ แขน ขาไม่ราบรื่นเหมือนเวลาจิตใจสบายๆ

ดังนั้น ทุกครั้งที่รู้สึกเครียด เกร็ง หรือกลัวอับอายผู้คนถ้าตีชอตแย่ๆ ออกไป ก่อนเข้ายืนแอดเดรสขอให้สะบัดแขนสะบัดมือเพื่อช่วยให้เลือดไหลเ วียนไปหล่อเลี้ยงแขนและมือให้เป็นปกติ

2) สมัยที่ เกรก นอร์แมน เป็นนักกอล์ฟหมายเลข 1 ของโลก เวลาเขาตีหัวไม้ 1 เต็มวง บ่อยครั้งที่เขาฟอลโลว์ ทรูยาวจนกระทั่งก้านไม้กอล์ฟแตะหรือตีแผ่นหลังตรงใต้ท้ายทอย

ครูกอล์ฟแนะว่านักกอล์ฟที่ตีหัวไม้ 1 ไม่จบวงควรซ้อมไดรฟ์ให้ก้านไม้กอล์ฟแตะใต้ท้ายทอยแบบเกรก เพราะการทำแบบนี้เป็นหลักประกันว่าท่านตีจบวง การตีจบวงแปลว่ากลไกของร่างกายทำงานสมบูรณ์ถูกต้องตลอดขั้นตอนข องการดาวน์สะวิง ผลงานจะออกมาดี

ซ้อมจบวงสะวิงแบบนี้จนติดเป็นนิสัย พอเก่งแล้วจะลดฟอลโลว์ทรูให้สั้นลงสักนิดไม่ให้ก้านตีแผ่นหลังเ พื่อความสวยงามของวงสะวิงก็ไม่เป็นไร

3) ถ้าท่านตีเหล็กไม่ค่อยดี ควรใช้ชุดเหล็กที่มีออฟเซต (offset) เยอะๆ

เหล็กมีออฟเซตหมายถึงเหล็กที่วิศวกรออกแบบให้ก้านอยู่หน้าลีดดิ ้งเอดจ์ ถ้าอยู่หน้ามากเรียกว่ามีออฟเซตมาก

การมีออฟเซตช่วยทำให้นักกอล์ฟมือไม่ค่อยเก่งสามารถดาวน์สะวิงนำ หน้าเหล็กปะทะลูกแบบเนื้อๆ และสแควร์ได้ง่ายขึ้นเพราะจังหวะที่หน้าเหล็กปะทะลูกออฟเซตทำให ้มืออยู่ล้ำหน้าลูกเล็กน้อย ตรงนี้ละครับช่วยทำให้ตีตรงได้ระยะอย่างง่ายดาย

สำหรับนักกอล์ฟมือใหม่ นอกจากเลือกชุดเหล็กที่มี ออฟเซตแล้ว เหล็กที่มีฐานล่าง (sole) หนายิ่งทำให้ตีง่ายขึ้น เพราะฐานหนาทำให้ตีกวาดผ่านหญ้าผ่านดินได้ง่ายกว่าฐานบาง ถ้านักกอล์ฟมือใหม่ตีหลังลูกเป็นประจำ ขอให้ทดลองยืนห่างลูกเพิ่มขึ้นอีก 1-2 นิ้ว เพราะการยืนใกล้ ลูกมากเกินไปเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ตีหลังลูก ถ้าท่านเป็นนักกอล์ฟที่ทำคะแนน 18 หลุม 90 นิดๆ มีโอกาสตีต่ำกว่า 90 หลายครั้ง แต่ทำไม่ได้สักทีเพราะเวลาดูคะแนนที่สกอร์การ์ดรู้ว่ากำลังจะทำ สกอร์ต่ำกว่า 90 แล้วใจสั่นใจเต้น แล้วเล่นผิดพลาด จบ 18 หลุม ทำเกิน 90 เหมือนเดิม

หากท่านเป็นแบบนี้ครูกอล์ฟบอกว่า ขอให้ออกรอบโดยไม่จดแต้ม

อย่ากลัวว่าจะทำคะแนน ในแต่ละหลุมไม่ได้ นักกอล์ฟมือ 90 ต้นๆ สามารถจำทุกชอตที่ตีได้แม้จะไม่ได้จดในสกอร์การ์ด

พอเล่นเสร็จ 18 หลุมค่อยจดแต้มรวดเดียว 18 หลุมแล้วรวมคะแนน

บางวันท่านจะตกใจว่าวันนั้นท่านทำสกอร์ต่ำกว่า 90 แบบไม่ต้องใช้ความพยายามให้มากขึ้นแต่อย่างใด

จำความรู้สึกในวันนั้นไปเล่นในวันต่อๆ ไป แม้จะจดคะแนนในสกอร์การ์ดตามปกติ

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo03301051&day=2008-10-30&sectionid=0219

ตอบปัญหาดาราคนสวย

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

อาทิตย์ที่แล้วคุณ นิหน่า-สุฐิตา เรืองรองหิรัญญา ดาราคนสวยของ 7 สี ซึ่งเป็นนักกอล์ฟระดับ 18 หลุมคะแนน 110-120 ถามคำถามผมทางทีวี 2 ข้อ ผมขอนำมาถ่ายทอดทางคอลัมน์นี้ เพราะคิดว่าเป็นประโยชน์

ข้อ 1 ถามว่าเวลาเธอชิปข้างกรีนเธอกะน้ำหนักการตีไม่ถูกว่าระยะแค่นั้ นแค่นี้ต้องสะวิงหนักเบาแค่ไหน จะทำยังไงจึงจะชิปให้แม่นระยะ

ผมตอบว่า เวลาเธอไปซ้อมชิปที่กรีนซ้อม ก่อนจะชิปขอให้ทดลองใช้มือข้างถนัดกำลูกกอล์ฟอย่างแผ่วเบา 1 ลูก แล้วโยนลูกกอล์ฟไปยังหลุมต่างๆ บนกรีนโดยตั้งใจให้ลูกวิ่งไปหยุดใกล้หลุม ทุกครั้งทุกระยะที่โยนไม่ว่าหลุมจะอยู่ ห่างออกไป 5 หลา 10 หลา 15 หลา หรือ 30 หลา

และขอให้สังเกตเถิดจะพบว่าเวลาเราเลือกหลุมไกล เราต้องเหวี่ยงแขนไกลทั้งตอนเงื้อ (ซึ่งก็คือแบ็กสะวิง) และตอนปล่อยลูกออกไปแล้ว (ซึ่งคือฟอลโลว์ทรู)

พอเลือกธงใกล้ การเงื้อและการส่งมือตามออกไปก็จะสั้นลง

การชิปก็เป็นแบบเดียวกัน ชิปใกล้แบ็กสะวิงสั้นฟอลโลว์ทรูสั้น พอธงอยู่ไกลก็เพิ่มความยาวของแบ็กสะวิงและฟอลโลว์ทรู

แต่ทุกระยะที่ชิปความเร็วของ การเดินหัวเหล็กตอนดาวน์สะวิงต้อง เท่าเดิม ไม่ใช่ชิปใกล้เดินหัวเหล็กช้า ชิปไกลเร่งความเร็วของหัวเหล็กให้เร็วขึ้น ถ้าทำแบบนี้จะคุมระยะยาก เพราะเวลาเล่นภายใต้ความกดดันเราจะคุมความเร็วได้ไม่แน่นอนเหมื อนคุมความยาวของ แบ็กสะวิงและฟอลโลว์ทรูโดยสะวิง ความเร็วเดียวกันหมดทุกระยะจนติด เป็นนิสัย

สำหรับนักกอล์ฟมือ 18 หลุมคะแนนเกิน 105 วิธีชิปที่ง่ายที่สุดผิดพลาดน้อยที่สุดก็คือการสะวิงโดยให้ความ ยาวของแบ็กสะวิงกับฟอลโลว์ทรูเท่ากัน เพราะทำง่ายและจำง่าย

สมมติว่าท่านยืนแอ็ดเดรสโดยลูกกอล์ฟอยู่ตรง 6 นาฬิกา ถ้าท่านแบ็ก สะวิงมือถึงเลข 7 นาฬิกา จบฟอลโลว์ทรู มือต้องหยุดที่ 5 นาฬิกา ถ้าแบ็กสะวิงถึง 8 นาฬิกา ฟอลโลว์ทรูก็ต้องถึง 4 นาฬิกา แบ็กสะวิง 9 นาฬิกา ฟอลโลว์ทรูก็ 3 นาฬิกา เป็นต้น

ขอให้ทดลองซ้อมแบบนี้ดูเถิด รับรองว่ามือ 18 หลุมคะแนนยังเกิน 105 จะเล่นลูกข้างกรีนมีความสุขขึ้นแยะ

ฉบับหน้าจะตอบปัญหาข้อที่ 2 ครับ

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo03031151&day=2008-11-03&sectionid=0219

อายุ 75 ปี ตีไกล พัตแม่น

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

นักกอล์ฟอาวุโสท่านหนึ่งอายุ 75 ปีแล้ว แต่ฝีมือยังดีมาก แข็งแรงอีกต่างหาก ตีหัวไม้ 1 ได้ระยะเฉลี่ยประมาณ 230 หลา

บ่อยครั้งที่เขาตีโดนเต็ม 100 เปอร์เซ็นต์ ผมก็เต็ม 100 เปอร์เซ็นต์ แต่ลูกของเขาไกลกว่าผมสองสามหลา บางทีก็ 10 หลา

เป็น 75 ปีที่ผมคิดว่าน่าจะตีไกลติดอันดับ 1 ใน 5 ของประเทศไทยในขณะนี้

ผมเคยเชิญท่านไปแข่งตีไกลของลิโพ ในรุ่นซีเนียร์ แต่ท่านไม่ยอม เนื่องจากท่านเป็นคนมีชื่อเสียงทางด้านการเงิน การคลัง ทั้งระดับประเทศและระดับอินเตอร์

วันหนึ่งเมื่อปีเศษๆ ที่ผ่านมา ท่านออกรอบกับผม บอกว่ามีปัญหาพัตระยะภายในรัศมีไม่เกิน 6 ฟุต แทบจะไม่เคยทำพัตเดียวเลย ถามผมว่าจะทำไงดี

ผมขอให้ท่านพัตให้ดูตั้งแต่ 3 ฟุตจนถึง 6 ฟุต พบว่าตอนสโตรกลูกหน้าพัตเตอร์โดนปลายบ้าง โดนโคนบ้าง

การพัตไม่โดนสวีตสปอตทำให้ลูกไม่เกาะไลน์ และไม่ได้ระยะที่แน่นอน

พัตระยะใกล้ ถ้าลูกไม่อยู่ในไลน์ก็เจ๊งแล้ว

ผมแนะนำว่าท่านไม่ต้องแก้อะไรเลย ทำอย่างเดียวก็คือตอนสโตรกลูกขอให้พัตโดนสวีตสปอต เวลาพัตทุกครั้งมองที่สวีตสปอต อย่างเดียว นำสวีตสปอตเข้าปะทะลูกตอนฟอร์เวิร์ดสะวิงให้ได้

ด้วยความที่ท่านเป็นนักกอล์ฟแต้มต่อเลขตัวเดียว บอกเท่านี้ ท่านทำได้ทันที

หลังจากนั้นประมาณ 2 เดือน ผมได้ข่าวเป็นระยะๆ ว่า ท่านร่ำรวยทุกครั้งที่ออกรอบ ในขณะที่เพื่อนร่วมก๊วนจนลงทุกคน !

ล่าสุดผมออกรอบกับท่านเมื่อปลายเดือนตุลาคม เห็นท่านพัตแล้วทึ่ง ระยะ 3-6 ฟุตถือเป็นระยะขนม ถ้าไลน์ไม่มากเกินไป แคดดี้เตรียมล้วงลูกขึ้นจากหลุมได้เลย !

ทดลองซ้อมพัตให้โดนสวีตสปอตเถิดครับ จะทำให้พัตแม่นจริงๆ

ถามว่า ทำอย่างไรจึงจะพัตให้โดนสวีตสปอตซ้ำแล้วซ้ำเล่าทุกครั้ง

ตอบว่า ทำหลักๆ 2 อย่าง

1)แบ็กสะวิงให้สั้นกว่าที่คิดหรือที่เคย การแบ็กสะวิงยาวทำให้ วงสะวิงของการพัตกว้าง พอวงสะวิงกว้าง การควบคุมสวีตสปอตให้สะวิงกลับมาโดนกลางลูกก็ยากและไม่แม่น

แต่ถ้าเราแบ็กสะวิงสั้น วงสะวิงก็เล็ก การควบคุมหน้าพัตเตอร์จึงง่ายและแม่นยำกว่า

2)พัตด้วยแขนและไหล่ซึ่งเป็นกล้ามเนื้อใหญ่กว่ามือ

เวลาพัตอย่าใช้มือซึ่งเป็นกล้ามเนื้อเล็ก ความแม่นยำสู้กล้ามเนื้อใหญ่ไม่ได้

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเวลาพัตภายใต้ความกดดัน

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo02061151&day=2008-11-06&sectionid=0219

ออกรอบโดย ไม่จดคะแนน บนสกอร์การ์ด

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

สมัยที่เริ่มเล่นกอล์ฟ หลังจากหัดตีจนออกรอบได้ ช่วง 7-8 เดือนแรกเคยรู้สึกไหมครับว่าการทำคะแนน 18 หลุมให้ต่ำกว่า 90 มันช่างยากจริง

มีหลายครั้งที่วันนั้นเราตีดีเป็นพิเศษจนรู้สึกว่า วันนี้เราจะตีต่ำกว่า 90 เป็นครั้งแรกในชีวิต พอจบหลุม 15 เอาสกอร์การ์ดมาดู พบว่าถ้า 3 หลุมสุดท้ายเราทำสกอร์ไม่เกิน 3 โอเวอร์พาร์ พูดง่ายๆ ก็คือเฉลี่ยแล้วทำโบกีย์ทั้ง 3 หลุม เราทำ ต่ำกว่า 90 เป็นครั้งแรกในชีวิตแน่นอน

ปรากฏว่าหลังจากดูสกอร์การ์ดแล้วเราเกิด อาการเกร็ง 3 หลุมสุดท้ายตีเละเทะ จบ 18 หลุมทำเกิน 90 อีกตามเคย

มีคำถามว่าถ้านักกอล์ฟมือ 18 หลุม สกอร์ 90 นิดๆ อยากจะตีให้ต่ำกว่า 90 จะทำยังไง ?

ครูกอล์ฟฝรั่งแนะว่า ต่อไปนี้ขอให้ทดลอง ออกรอบโดยไม่จดแต้ม

ถามว่าไม่จดแต้มแล้วจะจำได้ยังไงว่าหลุมนั้นหลุมนี้ตีกี่ที

ครูกอล์ฟบอกว่า นักกอล์ฟระดับฝีมือ 18 หลุม ต่ำกว่า 100 ทุกคนจะจำคะแนนของตัวเองได้หมดว่าแต่ละหลุมทำเท่าไร แม้จะเล่นจบไปแล้ว 12 หรือ 24 ชั่วโมง

ยิ่งถ้าเป็นมือเก่งที่เล่นมานานจะสามารถจำคะแนนทุกหลุมของเพื่อ นร่วมก๊วนได้ทุกคน

บางคนสามารถไล่เป็นชอตๆ ได้ด้วยว่าแต่ละหลุมคนนั้นคนนี้ตีไปอยู่ตรงไหน แถมจำได้แบบข้ามวันข้ามคืนด้วย

ครูฝรั่งบอกว่า เวลาท่านออกรอบโดยไม่จดคะแนนขอให้อย่าคิดถึงคะแนนในแต่ละหลุมที ่ตีผ่านมาแล้ว ใจและสมองคิดอย่างเดียวคือวางแผน การเล่นสุดฝีมือทุกชอต

ภายหลังเล่นจบ 18 หลุมจึงหยิบสกอร์การ์ดมาจดคะแนนที่ทำได้ในแต่ละหลุม แล้วก็รวมคะแนน

สิ่งที่ท่านจะประหลาดใจก็คือ บ่อยครั้งที่ท่าน ทำแบบนี้แล้วสกอร์ 18 หลุมออกมาต่ำกว่า 90

เพราะอะไร ?

เพราะการไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะทำสกอร์ต่ำกว่า 90 เป็นครั้งแรกในชีวิตทำให้ไม่เกร็ง

หลังจากทำได้แล้วพอท่านนั่งทบทวนการเล่นใน วันนั้น ท่านก็จะทราบว่าการทำสกอร์ต่ำกว่า 90 ไม่ใช่เรื่องยากเลย

เมื่อทำต่ำกว่า 90 ได้เป็นครั้งที่ 2 ต่อไปนี้ก็ จดคะแนนบนสกอร์การ์ดได้ตามปกติ เพราะจากนี้ท่านจะไม่เกร็งเมื่อเห็นคะแนนบนสกอร์การ์ดอีกแล้ว

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo04101151&day=2008-11-10&sectionid=0219

ซ้อมพัต 2 แบบ

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

ถ้าท่านต้องการเป็นนักกอล์ฟที่พัตแม่นทั้งระยะกลาง (12-15 ฟุต) และระยะใกล้ (3-6 ฟุต) ผมมีเทคนิคการซ้อมของครูฝรั่งมาฝาก

เริ่มต้นด้วยการซ้อมพัตระยะกลางก่อน ครูฝรั่งบอกว่าถ้านักกอล์ฟแต้มต่อตั้งแต่ 15 ขึ้นไปพัตระยะกลางแม่น เขาจะมีโอกาสทำพัตเดียวจากระยะ 12-15 ฟุตได้พาร์บ่อยครั้งขึ้น

ถ้าท่านเป็นนักกอล์ฟแต้มต่อไม่เกิน 9 ทำพัตเดียวจากระยะ 12-15 ฟุตบ่อยๆ ท่านก็จะได้เบอร์ดี้มากขึ้น

กอล์ฟนั้นไม่ว่าจะพัตจากระยะ 3 ฟุต หรือไดรฟ์ไกลลิบตั้ง 290 หลา เขานับ 1 สโตรกเท่ากัน แต่ซ้อมให้พัตแม่นทำง่ายกว่าซ้อมตีให้ได้ 290 หลา และอยู่ในแฟร์เวย์แยะ

วิธีซ้อมพัตระยะกลางให้แม่น ครูบอกให้เอาลูกกอล์ฟไปที่กรีนซ้อมพัต 12 ลูก แล้วพัตจากระยะ 12-15 ฟุตทั้ง 12 ลูก

เริ่มต้นที่ 12 ฟุตก่อน ตั้งใจพัต 12 ลูก ให้พัตเดียวลง 6 ลูกให้ได้ ถ้ายังทำไม่ได้ก็ให้เริ่มชุดใหม่อีก 12 ลูกลง 6 ลูกจากจำนวน 12 ลูกเมื่อไรจึงถอยหลังออกไปอีก 1 ฟุต เป็น 13 ฟุตแล้วก็ทำแบบเดิมคือพัต 12 ลูกต้องลง 6 ลูก พอได้ครบก็ถอยไปอีกที่ระยะ 14 ฟุตและ 15 ฟุต

การซ้อมแบบนี้ได้ทั้งการซ้อมกลไก ซ้อมสโตรก และซ้อมพัตภายใต้ความกดดัน เพราะเมื่อพัตลง 4 และ 5 ลูกท่านจะรู้สึกถูกกดดันเวลาพัตทุกลูกที่เหลือ

สำหรับการซ้อมพัตระยะสั้น 3-6 ฟุต ให้ปักที 4 อันเป็นเส้นตรงเดียวกันห่างจากหลุม 3-4-5 และ 6 ฟุต

เอาลูกกอล์ฟมา 4 ลูกวางไว้ข้างทีอันแรกที่ห่างหลุม 3 ฟุต แล้วพัตให้ลง 4 ลูกรวด

พอลง 4 ลูกติดต่อกัน ให้ขยับไปที่ทีระยะ 4 ฟุต ที่ระยะนี้พัต 3 ลูกให้ลงทั้ง 3 ลูก

ทีระยะ 5 ฟุตพัต 2 ลูกให้ลงทั้ง 2 ลูก

และระยะ 6 ฟุตพัตลูกเดียว

ทั้ง 10 ลูกจาก 4 ระยะ เรียกว่า 1 ชุด ถ้าพัตลูกไหนไม่ลงให้เริ่มต้นใหม่หมด

ทดลองซ้อมพัตระยะสั้นสัก 30 นาทีแล้วดูซิว่าท่านจะทำสำเร็จกี่ชุด

ถ้าท่านซ้อมพัตทั้ง 2 แบบนี้บ่อยๆ ท่านจะเป็นนักพัตที่ ข้าศึกครั่นคร้าม

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo04171151&day=2008-11-17&sectionid=0219

วิธีตีชอตขึ้นกรีนเวลาลมแรง

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

ถ้าท่านต้องตีชอตแอปโพรชขึ้นกรีนในสภาพที่ทวนลมแรงมาก หรือลมพัดขวางแรงเหลือเกิน ท่านจะรู้สึกเครียดทั้งตอนเลือก เหล็กและตอนตี เพราะลมในลักษณะนี้กะระยะตี ลำบากมาก

วิธีแก้ปัญหาสถานการณ์แบบนี้เค็น เวนทูรี่บอกให้ตีชอตมุดลมที่เรียกน็อก-ดาวน์ (knock-down) ซึ่งเป็นชอตตีง่าย ทำให้ลูกพุ่งต่ำ แรงลมแทบจะไม่มีอิทธิพลต่อระยะและทิศทางของลูก

วิธีตีชอตน็อก-ดาวน์ให้ทำดังนี้

1)เลือกเหล็กเกินระยะ 1 เบอร์ ถ้าปกติระยะที่จะตีท่านใช้เหล็ก 7 ในสถานการณ์แบบนี้ให้ใช้เหล็ก 6

2)จับกริปโช้กดาวน์ 1 นิ้ว

3)ตอนเข้ายืนแอ็ดเดรสย่อเข่าทั้งสองข้างเท่าไหร่ ให้ย่อเท่านั้นตลอดการสะวิง ไม่มีการยืดเข่าตอนดาวน์สะวิงและฟอลโลว์ ทรู

4)เริ่มต้นแบ็กสะวิงช้าและหัวเหล็กเรียดพื้น และที่สำคัญที่สุดต้องลากหัวเหล็กเรียด ตรงยาวออกไป ไม่ใช่ลากเข้าในหรือออก นอกเส้นตรงสมมติที่ลากจากลูกไปยังเป้าหมาย (target line)

5)ชอตนี้ไม่ใช่ชอตที่ตีแบบฟูลสะวิง แต่ตีแบบ 3 ใน 4 ส่วน (three-quarter swing) ซึ่งทำให้คอนโทรลวงสะวิงง่าย ควบคุมลูกได้ง่าย

6)ดาวน์สะวิงในลักษณะฮิตดาวน์ให้หน้าเหล็กปะทะลูกก่อนถึงจุดต่ำ สุดของวงสะวิงโดยจังหวะที่หน้าเหล็กปะทะลูกข้อมือซ้าย (สำหรับคนถนัดขวา) จะต้องเฟิร์ม (firm)

7)น็อก-ดาวน์ชอตต้องการตีให้ลูกพุ่งต่ำ ดังนั้นจึงไม่ต้องฟอลโลว์ ทรูสูงเหมือน ฟูลสะวิงแบบปกติ

ตีชอตนี้จบวงโดยมือสูงแค่ระดับเอวหรือสูงกว่าเอวสักนิดก็ได้

ขอให้ซ้อมตามขั้นตอนทั้ง 7 รับรองว่าพอตีเป็น ท่านจะสนุกกับการตีชอตแอปโพรชในสถานการณ์ ลมแรง

สนุกเพราะเราตีได้ แต่ศัตรูของเราปวดหัวกับแรงลม

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo03201151&day=2008-11-20&sectionid=0219

วิธีคิดก่อนตีชอตวางตัว (Lay Back)

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

แม้ว่าท่านนักกอล์ฟไม่เคยเล่นเดิมพันหรือมีการ เล่นพนันติดปลายนวมเวลาออกรอบกับเพื่อนฝูงหรือศัตรู แต่ฝรั่งเขาวิจัยว่ากอล์ฟก็ยังเป็นเกม ที่ต้องพนันอยู่ดี..........

เพราะเวลานักกอล์ฟฝีมือดีจะตีแต่ละชอตเขาต้องถาม ตัวเองหรือถามแคดดี้ทุกครั้งว่า "ถ้าตีอย่างนี้จะดีหรือเสีย" "ตีชาร์จธงจะคุ้มค่าเสี่ยงรึเปล่า"

เป็นคำถามที่เกี่ยวกับได้หรือเสีย คุ้มหรือไม่คุ้มตลอดเวลา

มีบ่อยครั้งที่ท่านนักกอล์ฟตกอยู่ในสถานการณ์ต้องเลือกว่าจะบุก หรือจะตีวางตัว เช่นจะตีชอต 2 ข้ามน้ำให้ได้ระยะแคร์รี่ 215 หลาเพื่อทำ 2 ออนที่หลุมพาร์ 5 หรือตีแค่ 110 หลาไปวางไว้ หน้าน้ำ แล้วตีชอต 3 ขึ้นกรีน 115 หลา

ในกรณีตัดสินใจตีวางตัว เค็น เวนทูรี่ ยอดครูกอล์ฟชาวอเมริกันเขาไม่ได้เรียกการตีวางตัวว่า lay up แต่ใช้คำว่า lay back

เหตุที่ใช้เลย์แบ็ก ก็เพื่อเตือนใจนักกอล์ฟว่าเวลาตีวางตัวต้องตีให้สั้นเข้าไว้ ถ้าใช้คำว่า เลย์อัพบางทีเผลอตีแรงไปหน่อยเดียวลูกตกน้ำหรือตกทรายไปเลย

เค็นบอกว่าไม่มีอะไรเสียหายและน่าเขกหัวตัวเองยิ่งไปกว่า การตีวางตัวแล้วตีแรงเกินไปจนลูกเข้าไปอยู่ในเขตอุปสรรค หรือไลเล่นยาก

และทุกครั้งที่ท่านนักกอล์ฟตัดสินใจตีวางตัว ขอให้ยึดหลัก 3 ประการของเค็น เวนทูรี่ดังนี้

1) ต้องตีไปวางตรงตำแหน่งที่ทางตีขึ้นกรีนเปิดกว้างที่สุดทางเข้าก รีนอันตรายน้อยที่สุด โดยพิจารณาจากอุปสรรคน้ำหลุมทราย สโลป และรัฟที่อยู่รอบกรีน

2) ตำแหน่งที่ตีไปวางตัวต้องเปิดโอกาสให้ตีชอตต่อไป เข้าสู่ส่วนที่ใหญ่ที่สุดของกรีนง่ายที่สุด

3) การวางไว้ตรงระยะที่ชอตต่อไปท่านได้ตีฟูลสะวิงจะทำให้ท่านตีง่า ยกว่าเหลือระยะครึ่งวงหรือ 3 ใน 4 วงสะวิง

ถ้าท่านเป็นคนที่มี "ระยะแม่น" หรือ "ระยะมั่นใจ" เป็นต้นว่าท่านมั่นใจระยะ 75 หรือ 80 หลามากที่สุด ก็ให้ตีไปวางตรงจุดที่เหลือชอตต่อไปเป็นระยะมั่นใจ

นอกจากนั้นถ้าธงอยู่ในตำแหน่งยากมาก เป็นต้นว่ากรีนแข็ง พื้นที่บนกรีนเหลือเล็กนิดเดียว แต่ท่านต้องการตีชาร์จธง ต้องตีวางตัวไว้ให้เหลือระยะตีเหล็กสั้นฟูลสะวิงเพื่อจะได้ใส่แ บ็กสปินได้เต็มที่

ออกรอบคราวต่อไปลองนำสูตรของเค็น เวนทูรี่ ไปใช้ดูครับ

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo04241151&day=2008-11-24&sectionid=0219

แช้งเกิดจากอะไรแก้ไขอย่างไร

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

ท่านนักกอล์ฟกลัวอาการตีแช้ง (shank) ไหมครับ

ไม่มีใครไม่กลัวแช้ง ยิ่งแช้งใกล้กรีนยิ่งน่ากลัว เพราะลูกใกล้กรีนเรามั่นใจว่าชอตต่อไปต้อง ออนแน่ๆ แต่ปรากฏว่าตีแช้ง ทั้งตกใจ ใจหาย ขาดความมั่นใจ กลัวจะแช้งอีกทุกๆ ครั้งที่ตีชอตขึ้นกรีน และมักจะตีแช้งครั้งที่ 2, 3 หรือ 4 ตามมาประสาทเสียครับเวลาตีแช้ง

ถามว่าจะแก้แช้งอย่างไร ? ก่อนจะแก้ต้องรู้สาเหตุแห่งการแช้งซะก่อนว่าเกิดจากอะไร

แช้งเป็นอาการที่เกิดจากตีลูกโดนที่คอของหัวเหล็กทำให้ลูกปลิ้น ออกขวา (สำหรับคนถนัดขวา) อย่างรุนแรง

ที่ตีลูกโดนคอไม้เดวิด เลดเบ็ทเทอร์บรมครูกอล์ฟบอกว่าเกิดจากอย่างหนึ่งอย่างใดใน 2 ประการนี้

1)ตอนดาวน์สะวิงน้ำหนักตัวไหลลงไปอยู่ที่ปลายเท้า ทำให้ลำตัวโน้มไปข้างหน้ามากกว่าตอนยืนจดแอ็ดเดรส ไม้กอล์ฟเลยยื่นออกไปไกลตัวมากขึ้น จึงตีโดนคอไม้

2)ตอนยืนแอ็ดเดรสยืนใกล้ลูกมากเกินไป พอดาวน์สะวิงแขนเหยียดก็ตีโดนที่คอไม้

มีนักกอล์ฟจำนวนไม่น้อยพอตีแช้งก็แก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าในสนามด้ว ยการยืนแอ็ดเดรสห่างลูกให้มากขึ้นเพราะรู้ว่าอาการแช้งเกิดจากต ีโดนคอไม้ด้วยคิดว่าพอถอยห่างออกมานิดจุดอิมแพ็กก็จะเลื่อนจากค อไม้ไปที่สวีตสปอต...

ซึ่งเป็นการแก้ที่ผิดอย่างแรง ทำให้แช้งหนักขึ้นไปอีก เพราะพอยืนห่าง เวลาดาวน์สะวิงท่านยิ่งดาวน์สะวิงในลักษณะเอื้อมลงไปตีกลายเป็น ตีที่คอไม้เหมือนเดิม

คุณครูเดวิดแนะวิธีแก้ตีแช้งดังนี้

1)ทดลองยืนให้ห่างลูกอีกนิดแล้วตีสักสามสี่ลูก ถ้าท่านแช้งเพราะยืนแอ็ดเดรสใกล้ลูกมากเกินไปอาจแก้ได้ทันที

2)ถ้าแก้แบบข้อ 1 แล้วไม่หายแช้งท่านบอกให้ทำดังต่อไปนี้

ไปที่ไดรวิ่งเรนจ์แล้วซ้อมไดรฟ์โดยวางลูกกอล์ฟไว้ที่ใต้ปลาย เท้าซ้ายและเท้าขวาอย่างละลูกเพื่อเวลาดาวน์สะวิงน้ำหนักจะได้ไ ม่ไหลไปที่ปลายเท้า

ซ้อมสะวิงลมแบบตีจริงๆ สัก 3-5 นาทีโดยที่ปลายเท้าทั้งสองข้างเหยียบลูกกอล์ฟเอาไว้เพื่อสร้างค วามคุ้นเคย พอเข้าใจความรู้สึกว่าเป็นอย่างไรก็เริ่มตีลูกจริงๆ โดยทุกครั้งที่ตีให้เอาลูกกอล์ฟอีก 1 ลูกวางไว้ด้านนอกของลูกที่ท่านจะตี ลูกกอล์ฟที่วางให้อยู่ห่างจากปลายหัวเหล็กเมื่อท่านจดแอ็ดเดรส 1 นิ้ว

ขอให้ซ้อมตีทั้งเต็มวง 3 ใน 4 วง และครึ่งวง รวมทั้งชิปด้วย ก็ได้โดยไม่ให้โดนลูกกอล์ฟลูกที่อยู่ด้านนอก โดนเมื่อไหร่แปลว่าอาการแช้งยังไม่หาย

ซ้อมตามนี้ทุกครั้งที่อาการแช้งมาเยือนนะครับ

http://www.matichon.co.th/prachachat/prachachat_detail.php?s _tag=02spo03271151&day=2008-11-27&sectionid=0219

เทคนิคการพัต ระยะ 3-5 ฟุต ของเดฟ เพลซ์

คอลัมน์ กอล์ฟทิปส์ โดย พิษณุ นิลกลัด

เวลาพัตเบอร์ดี้ พัตพาร์ หรือพัต เพื่อตีเสมอคู่ต่อสู้ ระยะระหว่าง 3-5 ฟุตท่านนักกอล์ฟเครียดไหมครับ ? เครียดแน่ เพราะระยะแบบนี้ถือว่าควรจะทำพัตเดียวพอ ทำไม่ได้เราก็ โกรธตัวเองพานให้เสียไปอีกหลายชอตหรือหลายหลุม

นักกอล์ฟจำนวนไม่น้อยพัตระยะใกล้ๆ แบบนี้ไม่แม่น จะทำยังไงจึงจะพัตแม่น เดฟ เพลซ์ บรมครูหมายเลข 1 ของโลกประเภทลูกสั้นให้คำแนะนำไว้น่าสนใจมาก เขาบอกว่าจะพัตระยะสั้นแม่นๆ ต้องเข้าใจหลักการ 3 ข้อก่อน

1.พัตแรง ลูกวิ่งเร็ว จะ เลี้ยวน้อย พัตเบา ลูกวิ่งช้า จะเลี้ยวมาก

2.เวลาเผื่อไลน์พัตขอให้ แบ่งปริมาณการเผื่อไว้ 3 ระดับ คือเผื่อมาก เผื่อ ปานกลาง เผื่อน้อย ส่วนความเร็วของ ลูกเวลาพัต ก็แบ่งเป็น 3 แบบเหมือนกัน คือเร็วมาก (พัตแรง) เร็วธรรมดาๆ (พัตปกติ) เลี้ยงไลน์ (พัตเบา)

หลังจากนั้นการจับคู่การเผื่อไลน์ กับความเร็วของลูกเป็นคู่ๆ อย่างถาวร 3 คู่ให้สัมพันธ์กัน คือเผื่อไลน์มากกับ พัตเบา เผื่อไลน์ปานกลางกับพัต น้ำหนักปกติ และเผื่อไลน์น้อยกับ พัตแรง

3.เมื่อจับคู่แบบถาวรตามข้อ 2 ต่อไปนี้เวลาอ่านไลน์พัตและน้ำหนัก การพัตได้แล้วตอนท่านยืนสะวิงลม ก่อนเข้ายืนแอดเดรสพัตไม่ว่าจะเป็นตอนฝึกซ้อมหรือตอนเล่นจริง ต้องซ้อม สโตรกลูกด้วยความเร็วที่จะพัตจริงๆ ตามที่อ่านไว้ เดฟบอกว่าเวลาพัต ไลลงเนินหรือกรีนเร็วจี๊ดต้องปล่อยให้สโลปทำงานเต็มที่ แปลว่าต้องเผื่อไลน์ให้มากและพัตเบา

ถ้าพัตขึ้นเนินก็พัตแข็งแรง เพราะ ยังไงก็เลยหลุมไม่ไกล เมื่อพัตแรง ก็เผื่อไลน์น้อยลงในกรณีพัตข้างเนิน (ไซด์ฮิล) ไลนี้ขึ้นเนินครึ่งทางแรก ลงเนินครึ่งทางหลัง ถือว่าเป็นเหมือนพัตพื้นราบจึงใช้ความเร็วปกติ นึกถึง 3 ปริมาณการเผื่อไลน์ และ 3 ความเร็วของลูกจะทำให้พัตแม่นขึ้น